Klacht- en claimrecht

Een patiënt die een klacht heeft over het handelen van de arts heeft de mogelijkheid een klacht in te dienen, en wel op diverse niveaus. De meest simpele en laagdrempelige oplossing is uiteraard dat patiënt en arts proberen de klacht of het geschil gezamenlijk op te lossen in een of meerdere gesprekken. Hier zijn een open instelling, goede communicatie en de wil van partijen om het geschil uit te praten en op te lossen van groot belang.

De patiënt kan er ook de voorkeur aan geven dat een onafhankelijke derde hem ondersteunt of dat een bemiddelaar wordt aangetrokken. Deze persoon kan een patiëntenvertrouwenspersoon binnen de instelling zijn of een vergelijkbare functionaris. Herstel van de hulpverleningsrelatie is in dit stadium vaak nog mogelijk en het kan escalatie, door indiening van de klacht via meer hoogdrempelige voorzieningen als een klachtencommissie, het medisch tuchtcollege of de (civiele) rechter, voorkomen. Het bieden van verweer tegen een klacht, ingediend bij met name de rechter is doorgaans een tijd- en energieverslindende aangelegenheid en kan ook hoge kosten voor rechtsbijstand en procesvoering met zich meebrengen.

De patiënt kan ook een klacht indienen bij een klachtencommissie in het ziekenhuis of een andere instelling of bij een regionale klachtencommissie. De Wet klachtrecht cliënten zorgsector verplicht ‘zorgaanbieders’ (onder meer vrijgevestigde artsen, directies van ziekenhuizen, verpleeghuizen, privé-klinieken, RIAGG’s, GGD-en, etc.) sinds november 1995 een klachtencommissie in te stellen of bij een bestaande commissie aan te sluiten. Het oordeel van de klachtencommissie heeft geen juridisch bindende werking. Dit in tegenstelling tot de uitspraken van bijvoorbeeld het tuchtcollege en de civiele rechter.

Sinds de inwerkingtreding van de Wet klachtrecht heeft de inspectie geen rol meer in de beoordeling van individuele klachten van patiënten, ook niet als ‘hoger-beroepmogelijkheid’ in het geval de patiënt en/of de hulpverlener niet tevreden zijn over de uitspraak of de wijze waarop de klacht door de klachtencommissie is behandeld. De taak van de inspectie is het houden van toezicht op de naleving van wettelijke regels op het gebied van de volksgezondheid en het bewaken van de kwaliteit van de gezondheidszorg, niet alleen binnen instellingen maar ook ten aanzien van individuele artsen werkzaam in een solopraktijk. Daartoe beschikt de inspectie over een aantal in de Kwaliteitswet zorginstellingen (1996) en deWet BIG (1997) neergelegde bevoegdheden, bijvoorbeeld het betreden van plaatsen en handhavingsmogelijkheden, zoals het geven van een schriftelijk bevel.

Voor het goed kunnen uitvoeren van deze taak heeft de inspectie behoefte aan meldingen die kunnen wijzen op mogelijke misstanden. In de ‘Leidraad onderzoek door de Inspectie voor de gezondheidszorg naar aanleiding van meldingen’ van januari 1996 is aangegeven op welke wijze de inspectie met meldingen omgaat.

Hiervoor werd al gewezen op de procedure bij het tuchtcollege en de (civiele) rechter. Het tuchtrecht is primair gericht op de kwaliteitshandhaving en -bevordering van de beroepsuitoefening en niet op conflictoplossing of genoegdoening. Het tuchtcollege kan een sanctie opleggen, bijvoorbeeld een waarschuwing, een schorsing of zelfs een ontzegging van de bevoegdheid. Het percentage klachten dat door het tuchtcollege gegrond wordt geacht ligt de laatste jaren rond de 18%. Claims kunnen niet bij het tuchtcollege worden ingediend. De sanctie die de (civiele) rechter aan de arts kan opleggen is het aansprakelijk stellen voor de schade van de patiënt. Procedures bij de strafrechter tegen artsen komen weinig voor. Meestal gaat het om de volgende delicten: euthanasie, hulp bij zelfdoding en seksuele relaties binnen de hulpverlening.

Claims worden in principe door de beroepsaansprakelijkheidsverzekeraar van de arts afgehandeld. Ook als het tot een civiele procedure voor de rechtbank komt, zal de beroepsaansprakelijkheidsverzekeraar van de arts zorgen voor het verweer en daartoe een advocaat inschakelen. De (belangenbehartiger van de) patiënt en de verzekeraar zullen, tenminste als de schade toegerekend kan worden aan de arts wegens verwijtbare schuld, proberen tot een regeling te komen over het uit te keren schadebedrag. De patiënt kan bijvoorbeeld een claim indienen tegen een arts omdat hij meent dat de arts onvoldoende informatie heeft gegeven over extra risico’s van de voorgestelde behandeling, of omdat hij ernstig benadeeld is door het weigeren van inzage. Een arts die door de patiënt aansprakelijk is gesteld voor de schade als gevolg van onzorgvuldig handelen of een medische fout dient altijd direct contact op te nemen met zijn beroepsaansprakelijkheidsverzekeraar. De verzekeraar zal de aansprakelijkheidsvraag beoordelen en afhandelen. De arts dient dus richting patiënt nooit zelf in te gaan op de aansprakelijkheidsstelling of zijn aansprakelijkheid te erkennen. Iets anders is dat artsen, als zij menen dat er iets fout is gegaan, dit wél tegenover de patiënt of zijn vertegenwoordiger mogen toegeven en excuses daarvoor mogen aanbieden. Dat kan zelfs veel ellende en belastende procedures voorkómen.

Is de patiënt van mening dat hij schade heeft geleden als gevolg van onzorgvuldigheden tijdens zijn behandeling in het ziekenhuis, dan biedt de WGBO hem de mogelijkheid om (de directie of het bestuur van) het ziekenhuis daarvoor aansprakelijk te stellen. Dit betekent dat de patiënt niet meer eerst hoeft na te gaan wie de tekortkoming precies heeft veroorzaakt in het ziekenhuis. Sinds een aantal jaren bestaat binnen een aantal ziekenhuizen ook de mogelijkheid een geschil over zaakschade en/of personenschade tussen patiënt en ziekenhuis tot een bedrag van maximaal e 5000,- aan de landelijke geschillencommissie ziekenhuizen voor te leggen (zie ook www.sgc.nl/ziekenhuizen). Een groot aantal Nederlandse ziekenhuizen kent deze geschillenregeling.

Voorwaarde voor het in behandeling nemen van het geschil is, dat in eerste instantie geen overeenstemming kon worden bereikt tussen partijen over de aansprakelijkheid en/of het schadebedrag. Voor geleden schade als gevolg van gebruik van (niet voorzienbare) ondeugdelijke produkten (bijvoorbeeld apparaten of medicijnen) zal de patiënt, net als voorheen, niet het ziekenhuis maar de producent aansprakelijk moeten stellen.

10 Reacties op “Klacht- en claimrecht”

  1. Sdm Bourne schreef:

    de tandarts beweerd dat hij ontlasting in mijn wangen heeft gespoten omdat ik een verkrachter ben. volgens hem dus hij speelde eigen rechter ik gok dat hij stafbaar is, dus eis ik ook een forse schade vergoeding ik kreeg een brief mee van de GGD dat ik niet hoefde te betalen. maar hij eiste toch geld ik weet dat hij strafbaar is maar men heeft mij geadviseerd om dat via de tuchtcommisie te doen

  2. Sdm Bourne schreef:

    hij beweerde dat ik nu AIDS heb en dat dat mijn straf is deze tandarts werkt gewoon nog steeds in Utrecht bij het Grootwinkel centrum Overvecht precies tegenover . men ziet dat het erg lang duurt voordat men tot actie overgaat dat noemt men democratie ……….

  3. vorig jaar in april voelde mijn moeder zich niet goed had een paar jaar daarvoor hartshock gekregen bij de cardioloog en deafspraak was of mijn moeder komt langs in het ziekenhuisandersneem de huisarts dr stolk het onder controle mijn moeder had vocht achter haar longen en kreeg bloedverdunners de dokter gebeld gaf haar paracetemol enfin ze was duizelig en moe en pijn achter haar ribben de huisarts heeft geen controle gedaan omtrent haar hart 29 april 2011 ging mijn moeder tijdelijk naar een zorginstelling om aan te sterken de dokter wilde niet naar bergambacht komen moeder woonde gem vlist kreeg ze dokter uit het dorp viel steeds weg duizelig en pijn in plaatsdat ze opknapte werd ze steeds zieker als je vocht achter je longen hebt is de kans op een vergroot hart aanwezig dus mijn moeder had te veel koolstof in haar lichaam op 5 mei hadden ze mijn moeder naar het ziekenhuis kunnen brengen 6 mei in coma en 7 mei overleden de internist in het ziekenhuis zei of ze heeft misschien longontsteking dan kan ze opknappen maar niet meer indien haar hart vergroot is ik vind dat de huisarts dr stolk uit haastrecht mijn moeder heeft laten stikken klachten niet serius genomen en geen hartfilmpje gemaakt dan dit bericht naar tuchtcom aub alvast bedankt

  4. Indra schreef:

    Gisteren bij de neuroloog geweest…

    Niet alleen krijg ik GEEN E.E.G of SCAN- zoals ik had gevraagd, ik blijk ineens helemaal geen epilepsie te hebben volgens die man… “Het is alleen maar flauwvallen”…. Ik mag stoppen met de medicatie en terug naar de huisarts…… EH PARDON???! Waarom slik ik dan al meer dan 10 jaar anti-epileptica?? Waar je kennelijk (bijsluiter) ook depressies en stemmingswisselingen van krijgt??? WAT EEN BULLSHIT.

    Hoe weet die arts dat allemaal als ie me niet eens een scan geeft??? Ik heb aangegeven dat ik na het flauwvallen moeilijker wakker werd dan normaal… hoe weet die man ZONDER onderzoek zeker dat ik géén aanval van epilepsie had of misschien wel een TIA?

    Ik was zo sprakeloos, dat ik maar gewoon naar huis ben gegaan… WIE WEET HEB IK AL DIE ELLENDE VAN STEMMINGSWISSELINGEN EN DEPRESSIES WEL AAN DE MEDICATIE TE DANKEN?? Wat een stelletje prutsers (excusez le mot)… pffff….

    Thuis heb ik – toen ik het een beetje verwerkt had – wel gelijk de huisarts gebeld met een nieuwe doorverwijzing. Ik ga nu voor een second opinion naar een ander ziekenhuis. Ik wil nu dus gewoon wel ZEKER weten dat ik
    géén epilepsie heb…. en ik wil een scan om te kijken of alles nog wel goed is daarboven, want die medicatie fuckt dus behoorlijk met je hersenen he… tjongejonge.

    Zaans Medisch Centrum… PRUTSERS bij de neurologie. (die afdeling had overigens MIKE zijn tumor óók over het hoofd gezien he, bij het nemen van een foto… nee, voor neurologie moet je ergens anders wezen…. ZO: take that ZMC :P)

    En als ik dus geen epilepsie heb, ga ik kappen met die medicatie…

    En bovendien moet ik dan ook maar eens overleggen met de psychiater of ik niet gewoon eens een jaar ofzo ZONDER zíjn medicatie kan en pas weer terugkomen als ik ECHT psychische hulp nodig heb, want door die medicatie is ZIJN diagnose waarschijnlijk dus OOK fout, want dan zijn m’n hersenen gewoon aangetast door die klote-gabapentine en heb ik helemaal geen bipolaire stoornis?

    *belletje gaat rinkelen*

    ZO, dat moest er ff uit…. #rant

    Toch raar he? Er was wel ‘iets’ te zien op de EEG van 10 jaar geleden en daarom had die arts ‘het maar voorgeschreven’…. en dan nóg geen scan, nee: “stopt u maar met de medicatie en gaat u maar naar huis”…. En thuis zeker maar de hele tijd hopen dat ik niet wéér flauwval… en gewoon weer bijkom zonder dat ik m’n hoofd heb gestoten of m’n nek breek ergens als ik val… tss

  5. Rolf van Leuken schreef:

    Geachte heer /mevrouw
    Het volgende is gebeurd, mijn vrouw is afgelopen week geopereerd in Heerlen in het ziekenhuis haar baarmoeder en een vleesboom werden verwijderd bij het verwijderen van de baarmoeder werd er een scheurtje gemaakt in haar blaas dit kan gebeuren
    Maar toen de operatie was afgelopen constanterde iemand van het wedisch personeel dat er een gaasje te weinnig was en men is toen via de navel met een instrument naar binnen gegaan en hebben toen het gaasje vervolgens door een tweede operatie in haar buik het achter gebleven gaasje te verwijderen nu is mijn vraag is dat een medische fout en kan ik aanspraak maken op een schade vergoeding vriendelijke groet Rolf van Leuken

  6. said schreef:

    Geachte heer mevrouw ik had op 6aug 2015 zware eplipsieaanval me nicht belt 112 en duurt meer dan half uur voor abulance en toen hij kwam kwam een persoon met vervoer die je nog eens kan vervoeren ik lag een uurtje zware eplipsieaanval me vrouw zegt kijk hij moet naar ziekenhuis maar hij zegt nee hij heb geen eplipsieaanval hij is weg ik lag een uur bewusloos en zware eplipsieaanval en na 12 dagen voel ik nog erger op 21aug was ik gelijk naar huisarts hij belt mijn neuroloog bij zegt hij hij moet gelijk opgenomen in ziekenhuis vanaf die tijd krijg ik nachtmmeries hij pak toen ik eplipsieaanval had met hem duim bij me nek nog steeds last van nu moet ik ook naar pycholoog behandelen van me nachtmmeries

  7. Sinan schreef:

    Hiermee wil ik het volgende klacht indienen:

    Ik ben sinds het januari Multiple Sclerose patient en heb de laatste tijden erg veel last van nystagmus, tril en wiebelogen waarvoor ik via de oogarts de medicatie ten eerste Carbamazepine CF 200mg en vervolgens Gabapentine Actavis 300 mg kreeg waar ik geheel geen effect, maar alleen bijwerkingen heb gekregen als Ernstige vermoeidheid, pijn in de gewrichten armen en benen, depressieve klachten, pijn in de onderrug, branderige vermoeide ogen, kreeg meer last van nystagmus.

    De reden dat ik een klacht en een claim indien is , waarom krijg ik deze medicijnen door de oogarts voorgeschreven, ik ben geen epilepsie patient en heb ook geen zenuwpijn, maar een ms patient met ernstige oogklachten, door het gebruik van voornamelijk Gabapentine Actavis 300 mg erger geworden waar ik nu meer klachten en bijwerkingen van heb overgehouden.

  8. Sinan schreef:

    Waarom worden zulke medicijnen wat bij epilepsie gebruikt word aan mij voorgeschreven door de oogarts, niet eens door de neuroloog omdat ik multiple sclerose patient ben.

    Gaarne de reacties hoe en waar ik een claim kan indienen.

  9. Marius Paul schreef:

    Ik kom uit Roemenië, ik heb 38 jaar, heb ik nooit naar de tandarts in Nederland geweest, had ik zeer hoge gebitsproblemen, een persoon die ik overtuigde om naar een tandartspraktijk, we met de tandarts afgesproken om alles wat niet te verwijderen is goed, wat betekent dat 12 of 13 tanden en massa, hij trok alles werd genomen tijdens de laatste vergadering Mia verteld hoeveel van de kroon of implantaat zet ergens kroon van € 1.800 en implantaten van € 12.000 tot 18.000 euro, nog niet helemaal niemand bod zeer duur voor mij, toen ik vroeg of hij klaar met mij, als het iets te maken heeft aanvaard, was het antwoord dat eindigde bij het horen van deze reactie zei IAM niet uit wat puin dat hij zei dat het uit, goed begrepen de discussie ontaardde dan echt vertrokken puin tanden en massa’s waar hij werkte ze voelden tong, vroeg me om een ​​scan te doen, en al onderhouden dat ik niets, ik schroot nu de kauwgom die je kauwen me missen, had ik geen factuur door het kabinet, en dat we aangeklaagd, wat kan ik doen? ajutatima omdat ik niet weet wat te doen, deze wijnkast jonge kinderen en oudere mensen willen niet dat dat gebeurt om hen wat er gebeurd is weet ik geen wetten en geen geld voor een advocaat ik niet. ajutatima dat alsjeblieft, mijn excuses voor de spelling fouten, schreef ik vertalen, dank je.
    Google Traducere pentru companii:Translator ToolkitInstrumentul de traducere a site-urilor webGlobal Market Finder

  10. Carl bistervelts schreef:

    Dag heer/mevrouw,

    Wij hebben 4 jaar geleden onze zoon verloren. Hij had chd (hernia diafragmatica) en is na 9 dgn overleden. Hij is behandeld in sophia ziekenhuis in Rotterdam. Op de 2e dag van behandeling kreeg hij een operatie om zijn ingewanden uit de borstholte na de buik, onder het middenrif te brengen. Toen hebben ze de mild geraakt, deze hebben ze moeten verwijderen omdat deze bleef bloeden.
    Voor de rest heeft hij steeds gevochten om in leven te blijven. Maar de bloeding in het lichaam door verwijderde mild bleef hem parten spelen. En om de bloeding proberen te stollen hanteerde ze natuurlijk stollingsmedicijnen maar die hebben er voor gezorgd dat er een bloeprop in de hart long machine is gekomen, en onze zoon overleden. Reanimeren mocht niet meer baten. Het heeft altijd aan mij gevreten wat als, en het per ongeluk snijden in de mild bij operatie is nooit benoemd. En wij waren vrij meegaand in gesprekken, ook heel erg begrijpelijk, wij zaten in een waanwereld. Zou het kunnen, dat wij hierin een zaak hebben, al is het maar om fouten erkennen en melden in medisch dossier klaar te krijgen?!

    Graag respons, heb ik iets meer rust.

Reageer